16 listopada 2013

Cisza.

Wytłumaczyłam sobie tę ciszę między nami na milion sposobów. Gdzieś tam w sobie, po cichu, wierzyłam, że może mimo braku słów zaszczycisz mnie dzisiaj swoją obecnością. Chciałam, żebyś stanął w moich drzwiach z tym swoim zawadiackim uśmiechem na ustach, powiedział to słodkie dzień dobry, i złączył swoje usta z moimi. Albo już nawet bez ostatniego, żebyś po prostu ze mną porozmawiał. Tak, jak rozmawialiśmy przez ostatnie prawie dwa miesiące, dzień w dzień niemalże, o wszystkim. Ale wiesz... już przestałam szukać tych wymówek. To nie jest tak, że nie masz nic na koncie, że wróciłeś do domu, więc do sklepu daleko, że nie masz auta... Jestem po prostu naiwna. Nadzieja jest ponoć matką głupich, a defekt jej jest taki, że umiera ostatnia. Dzień się skończył. Dla nas się skończył. Teraz już wiem, że nie przyjdziesz. A jeśli napiszesz w środku nocy, po alkoholu... chcę mieć w sobie siłę, żeby nie wyciągać z Ciebie słów. Nie mam już siły wycierać łez z policzków. A one od wczoraj płyną niemalże nieustannie. Wszystko mi się posypało. A Ty, zamiast być ostoją, dobijasz gwóźdź do tej trumny, która już stoi w przejściu, w którym jeszcze niedawno widziałam Ciebie. Nienawidzę Cię dzisiaj. Złamałam przy Tobie kilka obietnic, które kiedyś sobie dałam, ale ten czas się już skończył. Obiecuję, że już się (pierwsza) do Ciebie nie odezwę. Teraz Twoja kolej, żeby się postarać. A jeśli nie, to przeleję jeszcze kilka łez, przestudiuję fakturę ściany po raz nie wiem który, ale... zaprę się sercem, zacisnę pięści i przygryzę wargi - nie zobaczysz mojego dzień dobry tuż po przebudzeniu.

16 komentarzy :

  1. Jedyne co teraz mogę napisać, to to, że życzę Ci kilogramów siły.

    OdpowiedzUsuń
  2. Trzeba być silną, żeby dotrzymać tej obietnicy... dlatego życzę siły.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przyda się, z pewnością... Nie mogę sobie znaleźć miejsca...

      Usuń
    2. Doskonale to znam. Ja w takich sytuacjach idę spać, jest mi wtedy o niebo lepiej. Przynajmniej wtedy widzę go w śnie...

      Usuń
  3. Właśnie... Ogrom siły będziesz potrzebowała, ale wiem, że jeśli będziesz chciała to osiągniesz cel.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba nie mam wyjścia, wiesz? Tak choćby z szacunku do samej siebie...

      Usuń
    2. Jesteś po prostu zbyt wartościowa żeby pozwalać sobie na takie traktowanie...

      Usuń
  4. Wczoraj może w komentarzach posypałam suchą teorią... Bo to, co Ty przeżywasz, jest mi w pewnym sensie znane...
    Wiem, że wiele kosztuje to, by nie odzywać się jako pierwsza mimo tego pragnienia rozmowy, wymiany chociaż kilku zdań...
    Ale ja wierzę w Twoją siłę i... może też w Niego powinnam wierzyć, że w końcu przejrzy na oczy i przestanie (nieświadomie) Cię ranić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja już sama nie wiem, w co wierzę. Staram się na nic nie czekać, ale.. wciąż zerkam na telefon...

      Usuń
    2. Wiem, co czujesz... wydaje mi się, że im bardziej starasz się nie czekać, tym intensywniej myślisz o tym i pragniesz jakiegokolwiek odezwu z Jego strony.

      Usuń
  5. Mam wrażenie, że zbyt długo jesteś. Zbyt długo przy Nim jesteś.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już mnie właśnie nie ma.

      Usuń
    2. Myślę, że to dobrze. Może nie powinnam tego pisać...

      Usuń
  6. Chyba nie ma sensu tak wyczekiwać tego...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Staram się na nic już nie czekać, ale wiesz... ciężko jest przestać zerkać na ten cholerny telefon... Chciałam go nawet wyrzucić przez okno.

      Usuń